Directe Toegankelijkheid Fysiotherapie

 Vanaf 1 januari 2006 is het voor mensen mogelijk om zonder een verwijzing van een arts naar een fysiotherapeut te gaan.

Hier zijn echter wel enkele spelregels aan verbonden.

We kennen 2 groepen patiënten die de fysiotherapeut bezoeken:

  1. Patiënten bezoeken fysiotherapeut na bezoek arts.

 Voor deze groep patiënten veranderd er niets. De arts geeft een schriftelijke verwijzing mee, met de door de arts geconstateerde diagnose. Daarna zal de fysiotherapeut zijn/haar intake en fysiotherapeutisch onderzoek doen met het stellen van een fysiotherapeutische diagnose en het opstellen van een behandelprotocol.

  • Voor patiënten die een aandoening hebben die voorkomt op de lijst met chronische aandoeningen is een verwijzing van een arts verplicht.

 Patiënten bezoeken fysiotherapeut zonder eerst een arts te consulteren (DTF).

 Fysiotherapeut (aanvullend opgeleid) doet screening. Bij deze screening wordt er gekeken of de gepresenteerde symptomen passen in een voor de fysiotherapeut bekend patroon. Er zijn nu 2 mogelijkheden:

  1. Fysiotherapie constateert rode vlaggen.

In dit geval vindt er ten alle tijden een verwijzing naar en een overleg met een arts plaats.

  1. Fysiotherapeut constateert geen rode vlaggen. Hierna volgt er een intake en fysiotherapeutisch onderzoek en wordt er bepaalt of een fysiotherapeutische behandeling geïndiceerd is, of dat er gekozen moet worden voor een verwijzing naar een andere discipline. In dit geval zal de huisarts ten alle tijden, schriftelijk, op de hoogte gesteld worden van de uitkomst van de intake en het fysiotherapeutisch onderzoek en van de daarna te nemen therapeutische stappen.
  • Voor patiënten die een aandoening hebben die voorkomt op de lijst met chronische aandoeningen zal er altijd een terug verwijzing zijn naar een arts voor het stellen van de chronische diagnose en daaruit volgende verwijzing.